Laatst had ik iemand een verjaardagskaart gestuurd en kreeg ik een appje : wat lief een echte verjaardagskaart.

Dat appje bracht een glimlach op mijn gezicht ………. 2 mensen blij door één stukje papier.

Voor mij is een kaartje meer dan een stukje papier.

Hoe makkelijk is het tegenwoordig niet om even met een verjaardag, feestdag, ziekte een appje te sturen, en weer door te gaan met je eigen dingen.

Hoeveel aandacht hebben we nog echt voor elkaar?

Een paar woorden (gelukkig vaak wel echt gemeend) typen, op verzenden drukken en we kunnen het weer loslaten. Binnen een minuut vaak.

Een kaartje is veel meer dan een stukje papier, het is aandacht voor de ander, even rustig met die ander bezig zijn, maar ook de rust voor jezelf nemen.  Aandacht en rust, iets wat zo weinig aanwezig is in onze drukke hectische wereld.

Hoeveel aandacht voor een ander en rust voor jezelf gun jij je?

Probeer het eens: ga op zoek in de winkel naar een kaartje, wat jij vindt passen bij de persoon die jij die aandacht wil geven. Ga thuis rustig zitten, en schrijf er een persoonlijke tekst op, uit je hart, met je gevoel, en doe het kaartje op de bus en kijk dan hoe jij je voelt. Wat doet het met je?

En heb jij wel eens een persoonlijk kaartje gekregen de laatste tijd? Wat hoe vond je dat?

Persoonlijk ben ik na een ongeval, lange tijd uit de running geweest, en juist die persoonlijke, liefst handgeschreven kaartjes gaven mij het gevoel dat ik meetelde, ik voelde de aandacht voor mij er in en het gaf me kracht. Want de kaartschrijver dacht aan me, gaf me aandacht, en steunde me, zonder lijfelijk aanwezig te zijn.

Dat kleine beetje aandacht is zo’n groot gebaar in deze individualistische wereld.

Ik zou het leuk vinden als je hieronder liet weten of jij nog kaartjes verstuurd en waarom?

Categories:

No responses yet

Geef een antwoord

Archieven
Categorieën