Dodenherdenking en bevrijdingsdag.

Dodenherdenking kan iedereen zich wel iets bij voorstellen.

Maar Bevrijdingsdag?

Er zijn niet veel mensen meer die de werkelijke bevrijding in 1945 hebben meegemaakt.  Ik en misschien jullie ook wel kennen de verhalen over de bevrijders die met de tanks door de straten reden, de feesten, de blijheid.

Toch waren er in de oorlog ook mensen die zich vrij voelde, geestelijk vrij. Zelfs mensen die gruwelijke oorlogsmisdaden moesten meemaken. Edith Eger een Joodse vrouw hield zich vast aan wat haar moeder in de trein naar Auschwitz tegen haar zei: “Onthoud dat niemand je gedachten van je af kan pakken”. Dat werd haar houvast, want zo vertelde ze zichzelf: als ik vandaag overleef, zal ik morgen vrij zijn. Deze gedachte zorgde ervoor dat ze de oorlog overleefde. Na de oorlog heeft zij moeten vechten om alles achter zich te kunnen laten.

Vrijheid

Wij zijn vrij, leven in een vrij land, maar voelen we ons ook vrij?

Regelmatig hoor ik het laatste jaar, dat wij helemaal niet vrij zijn, omdat we gevangen worden gehouden door de Corona regels.

Ja, na al die tijd is iedereen het wel zat, maar helpt het door te klagen? Bij mij niet, mijn moeder zei vroeger wel eens: niet klagen maar dragen, en de praktijk van vandaag laat nog steeds zien dat daar een kern van waarheid in zit.

 En je verzetten en net doen of er geen Corona is? Helpt dat? Het zal je misschien even een gevoel van vrijheid geven, maar dat verzet stuit steeds op dichte deuren.  Mensen die weer boos worden op jou, bekeuringen. En zoals ik in mijn omgeving heb gezien zou het ook nog kunnen leiden tot heel erg ziek worden van de Corona zelf. Zit je daarop te wachten?

Ja, die regels zijn ook niet leuk, en ja, we missen allemaal wel wat: de een het uit eten gaan, de ander het uitgaan, de volgende zijn inkomen, of de sport. En dan heb ik het nog niet eens over de contacten die we daardoor moeten missen.

Toch zijn er gelukkig ook genoeg mensen die wel iets missen, maar zich vrij voelen. Die kijken naar wat er wel kan. Naar hoe mooi de natuur vlakbij kan zijn. Hoe waardevol de contacten zijn die ze nog wel kunnen hebben.

En weet je wat nu het mooie is?  WIJ KUNNEN KIEZEN WAT WE DOEN!

Hoe zit dat met jou?

Voel jij je vrij of zit jij in het nare gevoel vast dat er helemaal niets mag.

Ik las van de week een mooi metafoor daar over: Stel je voor een huis met een prachtige tuin. Jij zit in dat huis, achter het raam. Een raam wat vuil is. Nu kun je op twee manieren kijken:

  • Of je ziet alleen maar het vuil op het raam en ergert je eraan
  • Of je kijkt door het vuil heen, naar die prachtige tuin en geniet. De keuze is aan jou!

Nou kan ik me best voorstellen dat er mensen zijn die dolgraag door dat vuil heen willen kijken, maar waar het niet bij lukt.

Frustrerend hoor, want je wilt zo graag waarschijnlijk.

Vraag jezelf af of je weet hoe het komt?

Hoe komt het dat je alleen maar boos kunt zijn, schopt tegen het leven. Je het gevoel hebt dat je altijd maar aan het knokken bent?

Ga voor jezelf eens na of je erachter kan komen waar het vandaan komt. Want daardoor mis je die mooie tuin, het genieten en het geluk wat je kunt voelen als je op die manier kunt kijken.

Ik help je er graag mee.

Categories:

Comments are closed

Archieven
Categorieën