Mijn Facebook vraag vorige week wat waar jij je veilig voelt.

Veiligheid is in mijn ogen geen status, want wij, als kwetsbare mensen, zijn nergens echt veilig op deze wereld. Veiligheid is naar mijn idee alleen een gevoel. Als jij je veilig voelt, kan jouw omgeving voor andere namelijk onveilig voelen.

De meeste mensen voelen zich thuis veilig . Dat is meestal de enige plaats waar je echt tot rust kunt komen en jezelf kunt zijn. Tenzij er sprake is van huiselijk geweld.

Maar het kan ook zijn dat mensen ervoor kiezen om in de onveilige omgeving te blijven, daar weten ze waar het gevaar vandaan kan komen, en op een andere plek niet. Dit was de keus die een cliënt die ik via de vrijwilligersorganisatie begeleid laatst tegen me zei. Ze kon het goed omschrijven, ze zei : ik sta met mijn rug tegen de muur, maar weet dat ik daardoor niet achterom hoef te kijken, alleen maar links, rechts en voor me.

Onveilig voelen en angst.

Je onveilig voelen maakt dat je continue alert bent. En dat is wat mijn cliënt zich realiseerde, zij was zich heel bewust van dat onveilige gevoel. Dat onveilige gevoel, wordt vaak extra gevoed dat angst, ook bij haar. Maar is die angst terecht?

Ik ben een paar jaar geleden met de fiets werd aangereden door een auto. Ik kwam heel naar terecht, wat veroorzaakte dat ik heel lang aan het revalideren ben geweest. Ik voelde me in eerste instantie heel onveilig als er een auto mijn weg kruiste. Ik had mijn angst kunnen voeden, door inderdaad dit soort verkeerssituaties te vermijden, maar juist door dat niet te doen kon ik mijn alertheid loslaten en ben ik niet meer continue alert. Hooguit kijk ik misschien een beetje beter uit.  

Dat er éénmaal een onveilige situatie ontstaat, houdt niet in dat het voortaan altijd zo is. Immers het is niet te tellen, de keren dat het zonder problemen goed gaat.

Maar wat nu als je lange tijd binnen een onveilige situatie verkeert. Als je bijvoorbeeld opgroeit binnen een onveilige gezinssituatie?

Hoe werkt het dan?

Onderzoekers hebben aangetoond dat onze hersenen emotionele en angstaanjagende ervaringen kunnen opslaan. Terwijl onze ratio dit niet bewust ervaart.  Onze hersenen vergelijken binnenkomende signalen, vaak onbewust, met onze opgeslagen herinneringen. En laten ons reageren op mogelijk dreigende situaties. Onze hersenen hebben namelijk ook een functie om te zorgen dat wij overleven.

Mijn hersenen hadden de situatie van de aanrijding opgeslagen als onveilig. Ze maakte ook geen onderscheid meer, een auto was onveilig. Door daar bewust naar te kijken, en bewust die angst aan te gaan, kon ik mijn hersenen her-programmeren.

Herken jij dit soort situaties?

Hoop jij dat je het gaat overwinnen?

Hoop is een lichtje in je hart, en dat geeft jou vandaag de moed om stappen te zetten hieraan te gaan werken, en morgen kracht om door te zetten.  

En lukt het nu niet om die eerste stap alleen te zetten? Vul hieronder je gegevens in en ik bel/mail je voor een gratis kennismakingsgesprek.

Categories:

No responses yet

Geef een reactie

Archief
Categorieën