Ben jij wel eens iemand tegengekomen die zegt geen angst te kennen? Dat is dan iemand die of niet naar zijn gevoel luistert of niet de waarheid spreekt.

Het Nederlands Jeugdinstituut heeft een definitie voor angst op hun website staan die ik wel mooi vind:

Angst is een beklemmende, onaangename emotionele toestand die wordt veroorzaakt door dreiging of gevaar.

Angst hoort bij de mens, het heeft een functie. Zonder angst zouden dat gevaar niet serieus nemen en onszelf vernietigen. Angst is al zo oud als de mensheid,

Gegronde angst maakt dat we instinctief reageren, denk maar eens aan de oermens. Die zette het op lopen als hij een tijger zag, omdat de tijger geen “lief poesje” is, maar een roofdier die hem kon doden.

Niet alleen heeft angst invloed op je geest, maar bij heftige angst gebeurt er ook lichamelijk iets met je. Je hartslag en bloeddruk gaan omhoog, je krijgt een droge mond, je adrenaline peil gaat omhoog en je spijsverteringssysteem en gevoel voor pijn wordt op een laag pitje gezet. Maar ook de neocortex, waar ons rationele brein zich bevindt, ofwel ons denken, wordt uitgeschakeld en ons instinct neemt het over. Instinctmatig zullen we op zo’n moment vluchten, vechten of bevriezen, om te overleven.

Maar hoe ga je om met angst in je dagelijkse leven?

Eén actueel voorbeeld wat op dit moment een hot item is.  De berichten uit de media over Astra Zenica roepen angst op. De politiek zwalkt in zijn beleid en is daardoor niet meer duidelijk, en dat levert onzekerheid, wat een uitstekende bodem is voor angst.

Is het gevaar of dreiging die van dit vaccin uit gaat reëel?  Als je naar de cijfers kijkt niet, en dat zeggen ook de virologen, maar toch ……….

Een collega van me zei laatst: Ik heb die vaccinatie wel genomen, maar stel nu dat ik een van die uiterst zeldzame uitzonderingen ben wat bijwerkingen betreft.

Daar tegenover staat: Hoeveel kans maak je wel niet om op de IC te komen met Covid?

En wat is dan meer kansrijk en erger?

Wat doe je ermee?

Angst hoort bij het leven, maar het is dus maar net wat we er mee doen. Geven we eraan toe, lopen we er voor weg door ons gevoel uit te schakelen of gaan we er dwars doorheen na de voors en tegens afgewogen te hebben.

Als we eraan toe geven beperken we onszelf en maken het voor onszelf extra moeilijk, want waar en wanneer durf jij je dan veilig te voelen. Gevoel van veiligheid zit in ons en niet in onze omgeving. Iemand vertelde me eens dat ze na een inbraak in de woning maar bang bleef. Rolluiken voor alle ramen en deuren waren haar oplossing. Maar toen die eenmaal allemaal dicht zaten, werd ze bang dat als er brand kwam ze er niet meer uit kwam. Uiteindelijk word je bang voor de angst.

Schakelen we ons gevoel uit, zodat we geen angst meer voelen beperken we onszelf ook.  Dan lopen we de kans dat we echt gevaar niet waarnemen en/of roekeloos gaan worden. Daarmee tonen we onszelf dus eigenlijk destructief gedrag.

Dwars er doorheen, is soms niet makkelijk, maar helpt jou wel vooruit, en kan je een trots tevreden gevoel opleveren. Daarbij verleg je vaak ook je grenzen en geeft het je meer ruimte in je hoofd en denken.

Die collega was na 3 weken heel blij dat ze toch de prik genomen had en haar angst opzij had gezet. Er was niets gebeurd, maar nu liep ze wel minder kans op een IC plaats bij Covid.

De ergste dingen KUNNEN je overkomen, maar HOEVEN je niet te overkomen.

Categories:

Comments are closed

Archieven
Categorieën