Zondagochtend, maakte ik mijn, ondertussen, vertrouwde ochtendwandeling. Ik besefte dat ik na een heerlijke vakantie weer volledig geland was in mijn dagelijkse leven. Voelde dat de energie weer ging stromen als ik aan werken dacht. Het gesprek met familie die ik zaterdagavond had gehad over mijn werk kwam naar boven en veroorzaakte allerlei nieuwe ideeën, waar ik het liefst meteen mee aan de slag wilde.

De vakantie is voor de meeste van ons voorbij. Kinderen zijn aan hun nieuwe schooljaar begonnen, en ook de meeste van ons hebben hun werk weer opgepakt.

Wat was…..

Het eerste half jaar van 2020 was stressvol voor veel van ons. De eerste confrontatie met het ongrijpbare COVID-19 virus zette ons leven op zijn kop. Niets was meer wat we kende en waar we ons schijnbaar veilig bij konden voelen. Na de eerste schok, kwam de aanpassing.

Mooi om te zien hoe veel mensen in mogelijkheden gingen denken en al het (op dat moment) onmogelijke loslieten.

Maar er waren ook mensen die in een gat vielen en dat gat confronteerde hun met zichzelf en hun eigen pijn.  Ik vraag me af hoe het me die mensen is. Hebben ze een nieuwe afleiding gevonden om van zichzelf weg te lopen, of zijn ze de confrontatie met waar ze eerder (onbewust) van weg liepen aan gegaan.

De confrontatie aangaan is niet de makkelijkste weg, maar maakt je wel een gelukkiger mens, als je die ballast heb opgeruimd.  

Laatst sprak ik een vrouw van 24 jaar, zij woonde alleen en ging voor de crisis bijna elke avond weg, stappen, naar vrienden, naar de film enz. Doordat zij opeens elke avond thuis zat, kwam er een oude, onbekende pijn naar boven.  Ze had er nooit bij stil gestaan of over gepraat, maar het was wel vast gaan zitten in haar lijf en kwam nu onverwacht naar boven. Toen er daaroverheen nog iets vervelends gebeurde, wist ze het niet meer.

Ze had een paar directe vragen nodig, om te beseffen waarom ze eigenlijk elke avond “gevlucht” was van het alleen thuis zitten. Dat stelde haar meteen in staat om haar eigen weg naar herstel te zien. Nadat ze een belangrijke stap voor zichzelf had gezet, ging ze nieuwe plannen maken. Immers, dat “vluchten” had ook haar creativiteit geblokkeerd. Haar conclusie: de lockdown was helemaal niet leuk, maar ik had het wel nodig en ik kan nu zeggen dat het me iets heeft opgeleverd.

En zo heeft het meer mensen iets opgeleverd. Waar kijk jij naar?

Naar de narigheid die het afgelopen half jaar bracht, of heb jij juist naar de nieuwe uitdagingen gezocht in de afgelopen tijd?

Wat wordt …..

De natuur lijkt zich ondertussen in alle rust langzaam voor te bereiden nieuw seizoen. En ook ik bereid me voor op een nieuw seizoen.  Een seizoen waarin ik nog veel meer mensen wil bereiken, om te delen wat ik zelf heb ontdekt, ervaren, en ontvangen.

Ben ondertussen wat nieuwe ideeën aan het uitwerken. Wat het is ga ik jullie nog niet vertellen, maar houdt mijn site in de gaten, want binnenkort zal er meer over volgen.

Categories:

No responses yet

Geef een antwoord

Archieven
Categorieën